Nicolette Hulsebos
Nicolette is hoofdredacteur/uitgever Fonk Magazine en George Magazine bij Paint it Blue Magazines Amsterdam.
6.00 uur. Een wekker lijkt tegenwoordig een totaal overbodig ding. Ik heb een hond en die werkt als zodanig. Eruit dus en loopschoenen aan. Het dagelijks rondje van 10 km lonkt. Even tuur ik naar buiten: geen regen, hoera! Headphones en ipod zijn onmisbaar tijdens mijn dagelijkse trainingsrondjes. Vooral in de vroege ochtenduren vind ik het prettig luisteren naar de radio. Het liefst dan nog een zender waar ‘ouderwetse’ diskjockeys de boel aan elkaar praten. Terwijl de benen hun werk doen, mijn hond in het water plonst, en de muziek in mijn oren kabbelt denk ik na hoe we de twee deadlines van vandaag zullen gaan tackelen.
7.15 uur. Hond eten geven, die vervolgens tevreden knorrend in zijn mand zakt, snel die eerste cappuccino en laptop aan. Ik scan NU.nl en ga even naar de site van het FD. Mijn columns voor Fonk Magazine en RW Online moeten nog de deur uit. Laatste correcties en daar gaan ze. Terwijl ik onder de douche spring, volg ik onderhand de ontbijttelevisie en het nieuws. Op de een of andere manier geeft me dat altijd een energiek gevoel, maar bij de weersvoorspelling haak ik een beetje narrig af.
8.30 uur. Redactievergadering Fonk Magazine. Wat brengt de volgende editie? Erik de Zwart gaat op de mediapagina’s mee, dat is gelukt en ja, om Sanoma’s Rob van Vuure willen we natuurlijk ook niet heen. De Salon del mobile in Milaan moet verslagen worden. We zijn meer dan een vakblad over media en reclame tenslotte. Onderhand werp ik een schuin oog op mijn laptop. Zachte geluidjes maken duidelijk dat er mail is. Nieuwsgierig als ik ben, laat ik even mijn ogen over de inkomende berichten gaan. Onbeleefd vind ik dat eigenlijk richting mijn mederedactieleden. Maar dit zijn andere tijden. De iphones liggen op tafel en tijdens de vergadering wordt er af en toe getwitterd. Dat is iets wat je mij niet snel zult zien doen. Veel te tijdrovend.
12.00 uur. Ik start met de laatste correcties op Fonk 8 en moet nog een cover uitkiezen. Veel discussies dus: de mening van ‘vormgeving’ staat soms haaks op die van mij. Deze keer laat ik me overtuigen…
13.00 uur. Gaat het goed met de jongens van sales? Zitten we helemaal dicht? Moet ik nog achter iets of iemand aan? Zakken met de prijs? Nee, toch maar niet meer. Iedereen heeft z’n grens. Komt goed en ik mag door naar George Magazine.
16.00 uur. Een paar pagina’s zitten nog steeds niet lekker. Even bellen met Talboom. We hebben ander beeld van Clarins nodig. Komt goed!
16.30 uur. De proefcover komt binnen. Die is te donker. Dat gaat zo niet goed komen. Bijwerken dus en nog wat tijd smokkelen. De drukker is niet blij met ons…. Zo zij het. Help, ik heb nog geen voorwoord! Als ook die ‘ramp’ is opgelost, scan ik nog even de sites van Adformatie en ReclameWeek van vandaag. Wie heeft het beter gedaan? Zij of wij is een dagelijks terugkerende vraag
18.30 uur. Ik heb beloofd even een glas wijn te drinken met Lyanne van De Tafel. Ze gaat een boek maken. Het ziet er prachtig uit, maar, ehhh, de prijzen van de drukker zijn wat erg hoog. Kan ik misschien helpen? Goed, doen we! Eenmaal thuis trek ik mijn favoriete krant uit de bus, Het Parool. Aan de keukentafel ‘voelt’ zo’n knisperend stuk papier onweerstaanbaar aan. Dit is nieuws brengen zoals nieuws brengen ooit was bedoeld.
De dag zit erop.
