Fred Driessen
Fred Driessen is directeur bij Admitter – b2b email marketing
Een wekker hebben we niet dus word ik niet gewekt door een zoem of gerinkel maar deze morgen zachtjes tot leven gesproken door Caroline Sonneveld. Caroline wie? Caroline, een vrolijke en kletsgrage dame van het tv programma Vriendinnentijd. Het is namelijk de tv die iets voor zevenen aanspringt op het kanaal waar toevallig
Vriendinnentijd wordt uitgezonden. En wat een warm bad is dat … lifjes & lafjes worden uitgewisseld tussen Caroline en haar vriendinnen en ik mag, als man, deelgenoot zijn van al het relevante wat zij te bespreken hebben.
Nog voordat ik de bammetjes voor mijn kinderen en mezelf smeer, heb ik mijn 1e portie mediaconsumptie al achter de rug: teletekst. En niet zomaar een willekeurige teletekst maar die van le createur du teletekst: NOS Teletekst om precies te zijn. Meestal is het nieuws hetzelfde als 7 uur ervoor maar ik moet echt even door die pagina’s heen. 101, 601, 801, 703 en als ik nog even tijd heb 401 (ik las vanmorgen dat Rod Stewart weer vader wordt, knap he?).
Na het smeren van de boterhammen is het tijd voor HET mediaconsumptiemoment van de dag … de krant. Niet voor het nieuws (al gelezen, gezien of gehoord) maar het moment zelf is zo fijn; een opengeslagen krant, boterham en glas melk … rustig opstarten.
Dan de kids naar school fietsen en door naar hartje Leiden waar Admitter gevestigd is. Dat is nieuw, dat fietsen. Jaar in, jaar uit in de auto gezeten en geluisterd naar de radio. Maar bij de start van Admitter gekozen voor Leiden als vestigingsplaats en dat is goed qua woon- werkverkeer maar ik mis die radio heen en terug wel. Als alternatief word ik nu gevoed door mupi’s en mupi’s die om mijn aandacht lijken te schreeuwen. Ik besluit niet terug te schreeuwen maar rustig door te fietsen.
Eerste handeling van de werkdag is de Senseo aan te zetten en dan door naar boven. Laptop aan, Outlook opstarten, radio aan en weer naar beneden voor de 1e koffie van de dag in onze kantoortuin (een echte!). De radio start vaak op Radio 1 (nieuws en opinies zijn goed voer voor discussies op kantoor) en gaat in de middag door naar 3FM als de Coen en Sander show begint; de sterren van nu. 538 is uit; te beperkte playlist, Edwin en consorten zijn toe aan een nieuw format en die fake lach van nieuwslezer Henk kan ik helemaal niet meer verdragen. Enige uitzondering is vrijdagmorgen om kwart voor tien; Peter Heerschop met zijn allerliefste Marianne op 538; daar laat ik alles even voor vallen.
Gedurende de dag is alle mediaconsumptie online. Bezoeken aan de sites Adformatie, Emerce, MarketingFacts, Webwereld, DutchCowboys, een paar Amerikaanse email vaksites en niet te vergeten Teletekst. Maar een belangrijke bron van mijn mediaconsumptie zijn toch wel de email nieuwsbrieven die ik ontvang. Nieuwsbrieven en de reclamecampagnes die wij verzorgen … kan bijna ook niet anders als je dag in dag uit druk bezig bent met email marketing en de belangen van meer dan 80 zakelijke websites vertegenwoordigt.
Maar na de werkdag is het zeker nog niet gedaan met de mediaconsumptie; de TV. Tot acht uur bepalen de kinderen eigenlijk wel wat er gekeken wordt: Jeugdjournaal, het huis Anubis, I Carly, Drake en Josh. Maar tussen acht uur en tien uur ben ik gewoon een tv junk; de programma’s hoeven zeker geen toegevoegde waarde te hebben en kan ik prima kijken naar trash. Sterker nog, dat doe ik ook: Blik op de weg, Masterchef, Het huis van je dromen, Bondi Rescue, De grote verhuizing, Wegmisbruikers, Real Prison Breaks, Border Security en meer van dat soort non-informatieve programma’s. Je kunt het zo gek niet verzinnen of ik kijk er wel naar als het verstand maar op nul kan en dat gebeurt (merk ik nu op) vrijwel volledig op de commerciële kanalen. En als Marion, mijn vrouw, niet thuis is ben ik ook een meester om 4 of 5 programma’s tegelijk te kijken. Dat is pas echt ontspannen.
Na tienen gaat de zender weer richting Nederland 1, 2 of 3. Dan juist wel weer programma’s gericht op nieuws, opinie en achtergronden. De dag eindigt in bed met nog wat Discovery Channel (mijn favoriet Deadliest Catch) of National Geographic (en natuurlijk nog wat Teletekst). En dan duurt het nog een minuut of wat voordat ik als een blok in slaap val en een uur of zeven voordat Caroline weer zachtjes in mijn oor fluistert.
